• جستجوی پیشرفته
  • خبرنامه هیأت
یک سال بر ما گذشت!به عبارت دیگر بخشی از هستی ما رفت و هیچ‏گاه به ما برنخواهد گشت؛مگر در روز قیامت که این قطعه از هستی ما آن‏گاه به ما باز می‏ گردد.که نموداری از کردار گذشته‏ مان در این سال را به ما نشان می ‏دهد.همان طور که علی(علیه‎السلام) فرمود خوب است انسان بنشیند
و در این باب فکر کند در سالی که گذشت و به اتمام رسید، چه کردم؟آیا به یاد خدا بودم؟ آیا او را ستایش کردم؟آیا گرفتاری برادر مؤمنم را رفع کردم؟ آیا حاجتی از او برآورده کردم؟آیا در غیابش مراقب بودم تا حیثیّتش را حفظ کنم؟ آیا در این سال به وظایف برادری و اسلامی خود نسبت به دوستانیکه از دست دادم عمل کردم؟ آیا حال بستگان آنها را جویا شدم؟ولو اینکه به حسب ظاهر از آنها دل‎ جویی کنم؟
..
علی(علیه‎السلام) بعد از آنکه چند چیز برای روش تفکّر و محاسبه نسبتبه گذشته آموخت فرمود به خود بگو: ای فلانی! در این روزی که گذشت،و به عبارت دیگر قسمتی از وجود و هستی‏ ات در این عالم که از دست رفت چه کردی؟پس گذشته را یادآور شود، اگر به گذشته مراجعه کرد،و دید آنچه که بر او گذشته خیر بوده است، حمد خدا را به جا آورد و بگوید: «الحمد لله»و نسبت به این موفقیتی که خدا به او عنایت فرموده بگوید: «الله اکبر»و بداند این توفیق هم از خدا بوده است،
و اگر دید گناهی انجام داده و خطایی از او سر زده، «اسْتَغْفَرَ اللَّهَ»،از خدایش پوزش بخواهد و استغفار کندو تصمیم بگیرد که دیگر به آن گناه بازنگردد و آن را تکرار نکند.
از صحبت های مرحوم آیت الله آقامجتبی تهرانی رحمت الله علیه